Hoe ga jij met verdriet en tegenslagen om?

Vader stopte met waarom-vragen
April 3, 2020
Hoe kom je af van belemmerende gedachtes?
November 20, 2020

Hoe ga jij met verdriet en tegenslagen om?

Stel: je moeder is overleden en daar heb je veel verdriet van, maar je wilt niets laten merken aan je kinderen en blijft daarom ‘vrolijk’ doen en maar doorgaan. Dan kan het zomaar zijn dat je na drie maanden instort. Dat blijven lachen en opgeruimd doen, heet een copingmechanisme: het is jouw automatische reactie op problemen. Je dempt je gevoelens om jezelf te beschermen. De een gaat na zijn/haar scheiding door met werken omdat werken afleiding biedt, de ander trekt thuis de gordijnen dicht en ligt drie maanden met ongewassen haren op de bank.

Mensen hebben meestal meerdere dempende copingmechanismes waarbij er één of twee favoriet zijn. Van sommige copingmechanismes kun je behoorlijk last krijgen op den duur, omdat jouw emoties niet altijd verwerkt worden. Wat zijn jouw copingmechanismes? Hieronder vind je de meest voorkomende: de (vaak) belemmerende en ook de ondersteunende (onderaan):

*Ontkenning
Dit is een van de meest primitieve mechanismen die mensen gebruiken bij verdriet. Het is een onvermogen om te zien hoe moeilijk je het hebt.
*Onderdrukken
Je blokkeert bepaalde emoties en gedachtes. Je beschermt jezelf dan tegen je eigen gedachtes en gevoelens over de gebeurtenis, maar het helpt niet echt bij de verwerking.
*Je valt terug op het gedrag wat je geleerd hebt als kind
Wat deed je als kind om aandacht te krijgen, hoe kreeg je wat je wilde, hoe reageerden je ouders als jij verdrietig of boos was, als er ruzie was tussen de kinderen? Het kan zijn dat het gedrag dat je als kind inzette om gehoord en gezien te worden, niet meer werkt als volwassene. En dan…?
*Projectie
Hierbij projecteer je jouw eigen onzekerheden en gedachtes op iemand anders. Dit komt vaak voor wanneer je iets doet wat eigenlijk niet mag of kan. Stel dat je vreemdgaat, terwijl je je partner beschuldigt van flirten met de buurvrouw.
*Uit je lichaam treden /dissociatie
Je komt als het ware los van jezelf om jezelf te beschermen tegen een hele sterke emotie. Letterlijk betekent dissociatie ‘ontkoppeling’, of ‘uiteenvallen’. Bepaalde gedachten, emoties, waarnemingen of herinneringen plaatst je buiten je bewustzijn. Dan zijn ze tijdelijk niet ‘oproepbaar’ of vertonen ze minder samenhang.
*Rationaliseren
Je geeft bewust alleen positieve en logische eigenschappen aan een gebeurtenis, de negatieve vergeet/verdring je. Je probeert dus een situatie minder erg te maken. Maar sommige ervaringen zijn gewoon slecht en dat moet je accepteren er ermee leren omgaan, in plaats van ze mooier te maken in je hoofd.
*Tegenovergesteld reageren van hoe jij je voelt
Je lacht bijvoorbeeld alles weg, omdat je niet weet hoe je met je emoties moet omgaan of die moet tonen aan anderen. Dit mechanisme betekent dat je het tegenovergestelde doet van wat je voelt.

POSITIEVE COPINGMECHANISMES:

*Humor
Dat is een manier om pijnlijke dingen te relativeren.
*Je probleem actief aanpakken
Je praat een ruzie direct uit. Prima, maar voorkom dat je te defensief of te boos reageert.
*Sociale steun zoeken
Je vraagt familie of vrienden om hulp. Prima, dit kan troost en tips opleveren.
*Emoties uiten
Hierdoor neemt je stress meestal af. Het uiten van emoties helpt vaak om inzicht te krijgen en je emoties onder controle te krijgen.

Zijn de belemmerende copingmechanismes fout? Nee, zeker niet, vaak helpen ze juist om je staande te kunnen houden. Maar het is wel belangrijk om te weten welke copingmechanismes jij hanteert en of die helpend zijn? Ze kunnen namelijk ook blokkades zijn die stabiliteit en groei in de weg staan. Copingmechanismes kun je aanleren en afleren. Je kunt bijvoorbeeld leren om humor in te zetten om zaken te relativeren. Je kunt ook leren om bijvoorbeeld je eigen fouten niet op een ander te projecteren, maar naar jezelf te leren kijken en verantwoordelijkheid te nemen voor je eigen handelen en je gevoelens. Accepteer je negatieve gevoelens en schud ze niet van je af. Hoe meer je afschudt of wegduwt, hoe langer verwerking duurt.